لذتی که قدم زدن/دوچرخه سواری کنار ساحل، در نیمه های شب که حتی هریکساعت یکبار موجود زنده ای درکنارت حرکت نمیکنه، داره؛ در هیچ یک از ساعت های روز نداره!فک کنم من اصن روزا نمیرم بیرون! سکوت و آرامش نیمه

تو این چندروز داشتم به همین مسئله فکر میکردم. تنهایی! قرنطینه!حقیقت این بود تو این 30 40 روز، حس و حال متفاوتی نداشتم!اتفاق جدیدی نبود برام! قرنطینه رو احساس نکردم. نه که افسردهِ خونه نشین باشم نه. زن

تا حالا تو خواب از ارتفاع سقوط کردین؟

طوریکه همزمان از خواب بیدار بشین؟

اگه مرک تجربه مشابهی باشه چی ؟

درست لحظه ای که اینجا میمیری در جهان دیگه ای از خواب بپری!!!!

لذت گوش کردن به موسیقی اونجاست که

قلبت داخل سينت، جابجا بشه!

تجربه ش کن!

کاش یاد بگیرم با مسخره کردن دیگران، بزرگ نمیشم.

کاش یاد بگیرم با آینده مردم، بازی نکنم.

کی وقت کردیم اینقدر بی رحم باشیم...

این سیاهی و تباهی به زندگی خودمون برمیگرده، بی شک.

کاش یاد میگرفتم که هیچکس کامل نیست.